Post Description

Zangeres en violiste Carrie Rodriguez maakt al een jaar of tien mooie CD’s. Op dit album gaat ze ver terug naar haar roots, de Tejano muziek uit haar jeugd, voor geïnspireerd door haar Mexicaanse oud-tante Eva Garza die in de veertiger en vijftiger jaren platen maakte voor Decca.  
Het eerste nummer is uit 1939, Perfidia. Honderden malen gespeeld al, maar ik was toch onder de indruk van haar uitvoering. Ik denk alleen dat het beter alleen had kunnen zingen in plaats van met Raul Malo van de Mavericks. Hij is er zo uitgemixed dat je hem bijna niet meer hoort, het stoort zelfss een beetje. Ze kan het beter alleen. 
Ze combineert oude Mexacaanse liedjes met enkele eigen nummers. De laatsten zijn dan weer in het Engels. Maar het meest ben ik onder de indruk van haar alt-stem in het algemeen. Die wordt dan wel weer goed aangevuld door Bill Frisell, gitaar, Viktor Krauss, bas, Luke Jacobs, (pedal) steel guitar en Brannen Temple, percussie. 
Een mooi album dat veel aandacht verdient (maar dat waarschijnlijk in Nederland niet gaat krijgen).

Grappig detail: ze is de dochter van David Rodriguez, een Amerikaanse singer/songwriter die al meer dan 20 jaar in Nederland woont.

Tracklist: 
  1. Perfidia [featuring Raul Malo] 
  2. Llano Estacado
  3. I Dreamed I Was Lola Beltran 
  4. La Ultima Vez [featuring Gina Chavez]
  5. Que Manera de Perder
  6. Frio en el Alma 
  7. Z
  8. Noche de Ronda 
  9. Caricias
10. The West Side
11. Si No Te Vas (instrumental)
12. Si No Te Vas 
 
Staat er compleet op, gecontroleerd en 20% pars meegepost
Met dank aan Nertwebber