Post Description

{Voor iedereen die net als ik een dikke middelvinger naar deel 4 en 5 geeft, Hier dan DE duikboot sim van UBI.com Roemenia}
 
Het is 2 april 1940, 's ochtends vroeg. De U4 staat op het punt een patrouille te beginnen in een sector voor de kust van Zuid Holland. De stemming aan boord is vrolijk want de zee is rustig en Lily Marlene van Marlene Dietrich staat aan. Iedereen zingt mee, ook de kapitein. Opeens een waarschuwing van de brug: "Schiff gesichtet!" Ik zet snel de grammophoon-speler uit en geef het bevel om naar periscoop-diepte te gaan. Terwijl het water nog van de lens druipt zie ik op zo'n 4000 meter schuin voor ons een eenzaam C2-vrachtschip op een zuid-westelijke koers. Jackpot! 

Ik ren snel naar de kaarten-tafel en zet een nieuwe koers uit die ons in een betere aanvalspositie moet manouvreren. Daarna weer snel terug naar de periscoop waar ik de C2 langzaam maar zeker dichterbij zie komen. Op zo'n 1800 meter afstand geef ik het bevel om de eerste torpedo te lanceren. De stopwatch loopt en de spanning aan boord stijgt. C2's zijn misschien makkelijk te raken omdat ze zo groot zijn, maar ze zijn verdomd moeilijk te zinken. Ik geef een kleine koerscorrectie zodat de U4 in een goede positie blijft. Een explosie! Ik zie het voordek van de C2 veranderen in een grote vuurbal. Het schip heeft zware averij opgelopen, maar is nog niet gezonken. Op een kleine 1000 meter afstand lanceer ik de tweede torpedo. De seconden tikken tergend traag weg, terwijl ik door de periscoop naar de C2 blijf kijken. 

Een tweede explosie, dit keer ter hoogte van de machine-kamer. Dat kan deze vrachtvaarder niet hebben. Ik zie hoe de snelheid van het schip afneemt, en het achterdek steeds sneller richting de zeespiegel beweegt. Nog een explosie. De vracht van de C2 staat in brand en af en toe ontploft er iets. Met het zweet nog in mijn handen geef ik het bevel naar de oppervlakte te gaan. Vanaf de brug zie ik hoe het schip langzaam wordt verzwolgen door de zee. Admiraal Dönitz kan trots op ons zijn!
 



Dynamische vrijheid
 Hierboven is een goed voorbeeld van de actie in Silent Hunter III, Ubisoft's nieuwste subsim. Je speelt de kapitein van een Duitse U-Boot ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Er is de mogelijkheid om on- of offline losse missies spelen die je kan kiezen uit het menu of zelf kan ontwerpen met de missie-editor. Hoewel heel vermakelijk, is dat niet waar de kracht ligt van deze sim. De dynamische campagne is namelijk waar het om draait bij SHIII. Je begint in 1939, '41 of '43 en eindigt op 8 mei 1945 (of als vissenvoer op de bodem van de Atlantische Oceaan natuurlijk). Het doel is om zoveel mogelijk geallieerde schepen naar de kelder te torpederen. 

Geen campagne-missie is hetzelfde, zelfs niet als je opnieuw begint. De programmeurs hebben konvooi- en andere vaar-routes ingebouwd die allemaal historisch correct zijn. De AI doet vervolgens de rest waardoor er niets gescript is. Je kan bij de ene patrouille alleen maar vissersbootjes tegenkomen, terwijl je bij de volgende opeens middenin een konvooi belandt. Soms zink je een schip met één torpedo, en op andere momenten heb je zelfs aan drie torpedo's niet genoeg om een schip van hetzelfde type te kelderen. Ook het tijdstip is belangrijk. In de beginjaren van de oorlog zijn de Duitsers nog oppermachtig, maar zo vanaf '42, '43 begint het tij te keren en krijgen de gealliëerden de overmacht.
 
Behalve veel dynamiek biedt SHIII ook heel erg veel vrijheid. Een campagne-missie houdt vaak in dat je naar een bepaalde sector moet varen, daar gedurende 24 uur moet patrouilleren, en daarna mag je doen wat je wil als je maar voldoende diesel over houdt, om de thuisbasis te kunnen bereiken. Het is handig om in een hinderlaag te gaan liggen in de buurt van een vijandelijke haven. Maar als je liever rond Groot Brittannië wil varen, kan dat ook. Toch is het slim om te concentreren op het zinken van schepen. Daarvoor krijg je namelijk 'renown', en daarmee kan je goede bemanningsleden, upgrades voor je onderzeeër of zelfs compleet nieuwe U-Boten kopen. 




De schoonheid is in het detail
 Ook tijdens de missies moet je je schip goed in gaten houden. Je kan bijvoorbeeld niet voor eeuwig onder water blijven, want op een bepaald moment zijn de accu's en de zuurstof op. Soms loop je averij op die je moet repareren. Dat kan alleen aan de oppervlakte, dus als je middenin een gevecht verwikkeld bent, kan dat spannende momenten opleveren. Je bemanning zal af en toe eens moeten rusten, omdat ze niet non-stop aan het werk kunnen zijn. Zeker in de kleinere U-Boten kan het nog wel eens een uitdaging zijn om alle noodzakelijke posten bezet te houden met frisse manschappen.
 
Voor de échte kapiteins is het mogelijk om letterlijk alles zelf te doen. In de handleiding staan bijvoorbeeld wiskundige formules om zelf een goede aanvalskoers te berekenen en de hydrophoon om onder water andere schepen op te sporen, kan je zelf bedienen. Maar dat hoeft niet, want je kan alles vantevoren zelf instellen in het 'realism'-menu. Door de wol geverfde subsim-fanaten kunnen zich dus helemaal uitleven, terwijl je als onervaren kapitein ook heel goed aan de slag kan. Toegegeven, deze game heeft een steilere leer-curve dan de gemiddelde shooter, maar iedereen die een uur of twee wil investeren, kan een U-Boot bedienen.
 
Ook de grafische details zijn prachtig. Tijdens een storm op de oceaan lijkt de zee echt te leven. Water spat in het rond, de wolken jagen voorbij en af en toe zie je bliksem. Maar op een kalme zee de zonsondergang tegemoet varen levert ook prachtige plaatjes op. De dag- en nacht cyclus is zelfs aangepast op de seizoenen, dus in december is het al om een uurtje of 4 aan het schemeren, terwijl het in de zomer bijna nooit donker wordt als je in de buurt van IJsland vaart. Het geluid is eveneens goed voor elkaar. Je schip puft en kraakt als het duikt, je bemanning spreekt je in het Duits toe als je wil (je kan ook Engels instellen, maar dat doet af aan de ervaring vind ik), en als er meeuwen overvliegen, hoor je die ook echt krijsen. 




Auf wiedersehen, WoW
 Silent Hunter III is een verborgen pareltje. De hype rond deze game is minimaal, en geheel ten onrechte. Ubisoft Roemenië heeft een immens gedetailleerde game gemaakt die na weken spelen nog spannend blijft. Ik kom zelfs niet meer aan World of Warcraft toe, sinds SHIII op mijn harde schijf staat, en dat wil wat zeggen. Het is een verse release, dus er zijn hier en daar wat kleine bugs, maar het zijn geen showstoppers. Ondanks dat mijn systeem wat processorkracht en geheugen tekort komt om aan de ideale systeemeisen te voldoen, draait het allemaal goed. 

Wel een waarschuwing: dit is geen snelle game á la UT2004 of Call of Duty. De aanval die ik hierboven beschreef, nam zo'n 25 minuten in beslag. Met een gemiddelde campagne-missie ben je een uurtje of drie bezig, of nog langer als je weinig gebruik maakt van de tijdscompressie-knop. Zelf zie ik dat niet als een bezwaar. Sterker nog, het levert zelfs meer spanning op. Je zit echt nagelbijtend voor je beeldscherm te wachten op de inslag van een torpedo. En als een destroyer je positie heeft ontdekt, een paar pings op je afstuurt en vervolgens dieptebommen in het water gooit, loopt het zweet je over de rug. Ik ga weer terug naar de Nederlandse Noordzeekust om de Geallieerde marine het leven zuur te maken. Ik raad jullie aan hetzelfde te doen!