Post Description

Maz O’Connor heeft haar derde album volledig zelf geschreven. Ze gaat weg van de traditionele ballads en kiest voor een veelzijdiger maar vooral intelligentere aanpak. Dit maakt het geheel niet ontoegankelijk. 

Ze zingt over nieuwe liefdes, uitbundigheid maar ook over de schaduwen in haar twintig en nog wat jaren hier op aarde. Bij mij kwam een jonge Joni Mitchell boven, zij het dat haar stem wat scherpere randjes heeft. Ze speelt zelf gitaar maar hier en daar kom je een cello tegen en dan weer een pedal steel maar ook een trompet. 

Twee liedjes trekken de aandacht. Ze gaan beiden over een schilderij. Jane Grey gaat over de executie van Lady Jane Grey van Paul Delaroche terwijl ze in Greenwood Side de Ophelia van Millais bezingt, “he would leave but a shadow behind”, rechtstreeks uit Hamlet. Mooi.

Zelf beschrijft ze het album als een drieluik: eerst een paar liedjes over de eerste onzekere stappen in de grote wijde wereld. dan een paar met het thema persoonlijke fantasieen over schilderijen (zie hierboven) om te eindigen met een stel meer zelfverzekerde nummers die thuiskomen symboliseren.  Vroeger heette dat een concept-album.

Laat je niet afschrikken door alle achtergronden. Als je ze niet kent is het nog steeds een geweldige plaat. Dat belooft veel voor de toekomst.

Tracklist:

01 - Intro
02 - The Longing Kind
03 - A Winter's Blues
04 - Crook of His Arm
05 - Mother Make My Bed
06 - The Greenwood Side
07 - Emma
08 - Jane Grey
09 - Billy Waters
10 - Coming Back Around
11 - A Quiet Word
12 - A Rose
13 - When the Whisky Runs Dry

Staat er compleet, gecontroleerd op. 20% pars meegepost.

Met dank aan Motormuijs